Blote borsten neuken stijve lul in onderbroek

blote borsten neuken stijve lul in onderbroek

. Kutjes parade prive escort brabant

BI VROUW KUTJE ROEREN

Goedkope escort service seks lelystad

Zijn vermoeidheid maakte dat hij af en toe struikelde op de ongelijke bosgrond. Maar Berend stond bij het aanrecht en staarde naar buiten, waar de regen bleef vallen. Komt de eerste persoon, de notaris vraagt of hij tot tien telt en de man begint te tellen: Men investeert alleen nog in een reclamevideo die in de poort te zien is. Zijn orkest is er inmiddels aan gewend, alleen als hij zich omdraait naar de zaal dan schrikken de mensen in de zaal zich wel en schaamt hij zich dood. Onderweg neuriede hij liedjes uit een ver verleden die iets met liefde te maken hadden.

Harrald was meteen klaarwakker, hoewel nog gedesoriënteerd. Hij greep als eerste zijn machete en rolde de tent uit. Het vuur was een hoopje gloeiende as en in het rode licht zag hij Ariadne gehurkt vlak naast zijn tent zitten. Harrald zag een bleke figuur die wankelend dichterbij kwam. In de lichtcirkel van het vuur zag hij lange, donkere haren rond een uitgeteerd gezicht. Het was ooit vrouwelijk, nu zonder ogen, gaten waar­doorheen tanden zichtbaar waren, kleren onher­kenbare rafels.

Resten aarde vielen bij elke stap van het lichaam van de melaatse. De melaatse veranderde meteen van richting bij het horen van zijn stem. Zodra ze hem naderde stapte hij langs haar grijpende armen en liet de machete met een zieke dreun in haar hoofd landen, hard genoeg om de ruggengraat te breken. Ze zonk geluidloos in elkaar. Ariadne schudde van nee.

Zij lag onder een hoop aarde op de achterbank en begon ineens te bewegen. Harrald leunde op de machete en voelde zich ineens heel erg moe. Zijn slaap was onderbroken en hij had nog te weinig rust gehad. En dan, ineens, komen ze overeind. Of ze graven zich uit hun graf. Het lijkt op een soort infectie, maar het is nooit heel duidelijk geweest wat het veroorzaakte.

En sommige mensen waren er ontvankelijk voor, andere niet. Voor Harrald iets kon doen, stak ze haar rechter­wijsvinger in de wond die hij zojuist gemaakt had. In een vloeiende beweging likte ze vervolgens het puntje van haar vinger af. Heb ik er goed aan gedaan haar… het te wekken? Ze is wel heel erg anders. Zijn ogen dwaalden naar haar gezicht en hij betrapte zich erop dat hij met aandacht naar haar borsten staarde. Ze is ook wel erg mooi. Hoe zou ze voelen? Met die gedachte sliep hij weer in.

Een schraal zonnetje kwam net boven de horizon uit en verlichtte de uitgestrekte moerassen van de Peel. Harrald werd wakker en bekeek vanuit zijn tent hoe het oranje licht speelde over begroeide heuveltjes.

Boompjes wierpen oneindig lange schaduwen over poelen vol kroos en riet. Hij lag op zijn zij en voelde haar lichaam. Zijn hand rustte op haar zij, ze lagen lepeltje-lepeltje.

Haar blonde haar was een pluizige bos voor zijn gezicht en onwillekeurig voelde hij zich hard worden en raakte hij door zijn broek heen haar billen. Heel voorzichtig werkte hij zich op zijn linkerelleboog omhoog zodat hij haar goed kon bekijken. Hij schraapte zijn keel. Ariadne draaide zich op haar buik en keek hem aan. En ik moet wennen aan dit vlees. Ze schudde haar hoofd in een heel menselijk gebaar. Mijn enige oefening was de spier­stimulatie van de tank om me op kracht te houden. Maar voorbij in een oogwenk.

Harrald keek haar bewonderend na en volgde. Ze stond kaarsrecht, gezicht naar de horizon, een zacht briesje speelde met haar blonde haar. Nu hoor ik vloeiende zinnen en proef ik emotie in wat je zegt. En wat ben je? Ze draaide zich om en glimlachte. Mijn bouwers hadden daar heldere ideeën over. En ze hebben me heel veel mee­gegeven om die taak uit te voeren.

Toen Harrald zijn verklikkers en draden opruimde, zag hij het lichaam van de vrouw die hij gisteravond neergeslagen had. Het lijf was in dozijnen stukjes uit elkaar getrokken en onderdelen waren netjes op een rij gelegd en opengemaakt. Hij keek naar Ariadne en riep: Ze kwam bij hem staan. De nagels en tanden zitten vol met eitjes en waar­schijnlijk helpen muggen bij verspreiding.

Harrald pakte zijn spullen verder in en met de zon nu ruim boven de horizon zocht hij zijn weg terug langs de poelen en veenmatten van de Peel. Hij vertelde over de rietsoorten, planten en dieren die hier voor­kwamen en ze luisterde aandachtig. Hij wees naar het heuveltje. Ariadne legde haar hand op zijn arm.

Dit is een normale fysiologische reactie. De kilometers die volgden, zweeg Harrald. Zijn hoofd was druk. Hij verbaasde zich over de opmerkzaamheid van Ariadne. Tegelijk proefde hij in haar doen en laten een mechanische kwaliteit die hem voorzichtig deed twijfelen aan haar menselijkheid. Dan keek hij weer naar haar soepele bewegingen en bewonderde hij haar lichaam. Dat was voldoende om de verschillen te bagatelliseren en excuses te bedenken.

Ze heeft alleen in virtuele werelden geleefd, zonder echte mensen, zonder contact. Alsof ze door wolven is opgevoed. Zijn boomstammen lagen nog op de plek waar hij ze had achtergelaten. Twee mensen bleek teveel. Ariadne loste het op door achter het vlot te gaan lopen en het voort te duwen, waarbij ze regelmatig tot haar nek in het water liep.

Mijn doel is de mensheid redden, weet je nog? En of er voldoende voor­zieningen zijn. Ze staken de Maas over en overnachtten hoog op de oever. Deze keer kwam Ariadne wel meteen bij hem in de tent liggen. Ze voelde ijskoud en hij trok haar tegen zich aan en wikkelde zijn slaapzak om hen beiden heen. Via de radio heb ik gehoord over bizarre mutaties in de Russische bossen, soms gruwelijk, maar soms ook handig.

Uit Amerika hebben we niets meer gehoord. Harrald moest even nadenken over de referentie. Toen hij wilde vragen wat dan zijn rol was, hoorde hij een zacht snurken. Met een glimlach stopte hij de slaapzak wat dichter om haar lijf. Ze kwamen via de noordkant bij het dorp. Het open veld stond in bloei, krokussen, narcissen en felblauw paaldansgras dat sensueel kronkelde in het minste briesje.

Het dodengat was nog bijna kaal. Zoals elk jaar wilde er bijna niets op groeien behalve wat hard­nekkige distels. Herten, zwijnen, konijnen en soms zelfs een beer. Compound jachtbogen, maar ook jacht­geweren, pistolen en volautomatische wapens. Dat de begroeiing dichterbij mocht komen was een acceptabel risico, wapens die niet werkten of weigerden, waren dat niet.

Ariadne keek omhoog en leek even te luisteren. Morgen heb ik een boodschappenlijstje voor je. Zoals een paar dagen geleden stond zijn moeder hem weer op te wachten. Harrald herkende de emoties die op haar gezicht verschenen toen hij Ariadne aan haar voorstelde, een mengsel van opluchting, blijdschap en nieuwsgierigheid.

Harrald dacht niet dat hij ooit tranen in de ogen van zijn vader zou zien, maar bij deze gelegenheid vloeiden ze rijkelijk en hij kreeg meer omhelzingen dan hij in lange tijd had gehad. Hij keek opzij naar Ariadne die geamuseerd leek, hoewel hij haar uitdrukkingen, voor zover ze die had, nog niet zo goed kon lezen als hij zou willen. Hij wees naar de stoelen rond de tafel, vervolgens opende hij een van de kasten en pakte daaruit glazen, een fles wijn, brood, kaas en droge worst.

Daarvoor heb ik alle benodigdheden. Gerard lachte en pakte een hand van Maria in de zijne. Haar ogen glommen vol trots, telkens wanneer ze naar haar zoon keek. Harrald hief zijn hand. Ik ging op zoek naar de incubators in Eindhoven, zoals we besproken hadden.

Maar die incubators waren niet operationeel en konden dat ook niet worden. Ik vond daar aanwijzingen voor een ander project van De Philips, genaamd Ariadne. De grootste medische geleerden van toen hebben haar ontworpen en geconstrueerd. Ariadne is niet menselijk. De ideale vrouw om kinderen mee te krijgen. Met de juiste hormoonpreparaten zijn de kinderen binnen anderhalve maand rijp voor geboorte en ik kan eten dat ik binnenkrijg direct in melk omzetten.

Ariadne grijnsde witte tanden bloot. Vrijwel alles in mij is organisch en zelfreparerend. Maria schraapte haar keel. Wat let je om meer van jouw soort te produceren? Maria hief haar hand op. Het is gewoon een vraag die bij me opkwam. Voor zover ik weet ben ik en blijf ik uniek. Ariadne bleef naar zijn ouders kijken met haar licht­blauwe ogen terwijl ze zijn vraag beantwoordde. Ik geef je de coördinaten van een opslag met medische voorzieningen die ik nodig zal hebben het komende jaar. Tenzij je weet wat je zoekt, zul je er niets vinden.

Neem een paar flinke rugzakken mee. Het is niet zwaar, maar wel veel. Ze spraken bijna een uur over inrichting van kraam­zalen, medische voorzieningen en het inzetten van de mensen van het dorp bij de opvoeding van de kinderen.

Toen Harrald gaapte, legde Ariadne haar hand op de zijne. Ik kan zelf ook wel wat rust gebruiken. Is er een gebouw waar ik kan overnachten? Jullie moeten allebei uitgerust zijn voor wat jullie van plan zijn.

Hij trok Ariadne omhoog en nam haar mee naar een van de kleine huisjes op het terrein. Nu de bevolking gekrompen was, waren veel van de huisjes meestal leeg, maar ze werden goed onderhouden voor noodgevallen. Harrald liet haar zien waar de voorzieningen waren en maakte haar bed op. Daar is altijd wel iemand wakker. Ariadne kwam vlak voor hem staan en sloeg haar linkerarm om zijn nek. Ze trok hem zachtjes tegen zich aan en hij voelde haar zachte borsten en het draaien van haar heupen tegen zijn middel.

Haar rechter­arm gleed omhoog langs zijn dij en ze liet haar hand tussen zijn benen glijden en kneep zachtjes. Ze fluisterde in zijn oor: Harrald legde zijn rechterhand op haar rug, boog zich iets voorover en drukte zijn lippen op de hare. Ze reageerde en speelde met zijn lippen en tong. Onwille­keurig vergeleek hij haar met Lotte, zijn enige referen­tie en hij was aangenaam verrast. Ariadne legde haar hand nu op zijn borst en duwde hem van zich af.

Harrald zocht zacht zingend zijn eigen bed op, maar hij kon niet in slaap komen. In het donker van zijn kamer besefte hij dat hij met een robot, een kunst­matige mens, gekust had. Wat hem het meest aan zichzelf deed twijfelen was dat hij er plezier aan beleefd had. Haar lichaam tegen het zijne wond hem meer op dan Lotte ooit gedaan had en zijn interesse voor de andere vrouw was geheel verdwenen.

De hemel kleurde roze en oranje toen Harrald de poort uitstapte en die achter zich in het slot trok. Rijp lag als een witglinsterende deken over het veld en lage flarden mist lichtten op als mysterieuze sluiers in het eerste zonlicht. Hij snoof de ochtendlucht van het bos diep in en begon te lopen.

De instructies van Ariadne waren duidelijk. Hij maakte zich hooguit zorgen over de eventuele aarde die hij moest weg­schep­pen om bij de bunker te komen die ze beschreven had.

Onderweg was hij in zijn hoofd bezig met de belofte van Ariadne, niet zozeer wat ze had gezegd met hem te willen doen die avond, maar wel de mogelijkheid dat er over niet al te lange tijd een kind of zelfs kinderen zouden komen. En dan nog wel acht of meer per jaar.

Hij zag zich al met een stel hummeltjes achter een bal aan over een veldje rennen. Hij kende die beelden alleen uit de archieven, maar ze waren hem altijd bijgebleven.

In gedachten verzonken liep hij bijna met zijn hoofd een cluster galspinnen in. Pas op het laatste moment merkte hij de felgroene stippen op hun dikke achterlijven op. Heel voorzichtig stapte hij achteruit, bedacht op struikeldraden en gaten in de grond. Galspinnen vormden grote nesten. Ze joegen collectief en vingen vaak prooi die een enkele spin nooit zou kunnen vasthouden. Harrald had wel eens een jonge ree gevonden, dood en stijf en helemaal bedekt met galspinnen.

Hij zocht een nieuwe weg op respectvolle afstand van het nest. Rond het middaguur vond hij de resten van het oude clubhuis van de golfbaan die ooit op het terrein was gevestigd en van daaruit kon Harrald zich oriënteren. Doelgericht liep hij over heuveltjes en door greppels, zich goed ervan bewust dat onder hem een oude landingsbaan moest liggen met gebouwen en bunkers.

Alles was overwoekerd en onder een dikke rottende humuslaag verdwenen, maar zoals hij in Eindhoven had gezien, de resten van gebouwen en constructies bleven zichtbaar als regelmatige vormen in het landschap. Hij verspilde ruim twee uur aan het lokaliseren van de juiste plek om te gaan graven. Telkens op een ruime halve meter diepte raakte hij beton met zijn schep en het was niet duidelijk waar de deur zich bevond.

Daarom groef hij op regelmatig afstanden smalle voren in de aarde om te zien of hij bij een rand van de bunker was gekomen. Toen hij uiteindelijk de uitsparing vond die hij zocht, stond de zon hoog aan de hemel. Harrald zweette van de inspanning.

Hij dronk lauw water uit zijn veldfles en een paar honingkoeken die zijn moeder voor hem had ingepakt. Met zijn schep groef hij net genoeg aarde weg om te zien dat de deur die hij zocht inderdaad hier in de grond zat, waarna hij in een monotoon ritme aarde en zand begon weg te scheppen.

Drie uur later had hij een paar kubieke meter grond verplaatst en was de deur vrij. Er zaten roestplekken op en het rubber rondom was poreus, maar de verzegeling van de ruimte was intact.

Zijn koevoet maakte korte metten met het slot. Binnen vond hij een grote kelder gevuld met stellages die, in het licht dat van buiten naar binnen viel, duide­lijk gevuld waren met in plastic verpakte voorraden, het merendeel voorzien van een rood kruis of een rode halve maan.

Harrald nam zijn eerste rugzak en wandelde langs de stellages. De labels op de planken waren verdroogd en hier en daar verkruimeld. Gestaag vulde hij elk van zijn drie rugzakken tot hij die maar net kon dragen. Hij wist vrij zeker dat hij regelmatig zou moeten uitrusten, maar dat maakte niet uit, hij kon altijd nog een keer terugkomen om voorraden bij te vullen.

Buiten was de lucht grijs geworden en hij voelde een frisse westenwind die regen beloofde. Hij dacht aan Ariadne, grijnsde en begon aan de lange tocht terug naar het dorp. Onderweg neuriede hij liedjes uit een ver verleden die iets met liefde te maken hadden. Bij het vervallen clubhuis rustte hij de eerste keer uit. Terwijl hij om zich heen keek naar de resten van muren en veelal vergane stof en hout van bekleding en meubels, vroeg hij zich af hoe het zou zijn te leven in een wereld waar mensen zorgeloos konden rondlopen en waar ook vooral veel meer mensen bestonden.

Met nieuwe energie trok hij de rugzakken weer omhoog en begon aan het volgende deel van de tocht terug, met een ruime boog om het nest galspinnen heen.

Zijn vermoeidheid maakte dat hij af en toe struikelde op de ongelijke bosgrond. Na de derde keer besloot hij rustiger aan te doen, want hij herkende zijn eigen haast die werd ingegeven door zijn verlangen naar de vrouw die thuis op hem wachtte.

De avond is nog jong , Harrald, beter wat later en in één stuk dan vroeg met een gebroken been. De zon was al ruim onder de horizon gedoken en het laatste licht viel op de onderkant van de donkere wolken die hun water naar beneden lieten druppelen en dat steeds fanatieker deden.

Harrald was blij toen hij het lichtje bij de poort van het klooster voor zich zag. De regen had hem door­weekt. Hij prees zich gelukkig dat hij waterdichte rugzakken had meegenomen. Zodra hij bij de poort kwam zwaaide die open. Hij verwachtte zijn moeder, maar het was Ariadne. Ze was gekleed in een strakke, zwarte jurk die haar figuur accentueerde en verder niet veel aan de verbeelding overliet.

Hij vermoedde dat het een erfstuk was uit de tijd dat mensen veel waarde hechtten aan uiterlijk vertoon. Normaal wachten ze me op. Ik zag je aankomen en ik wilde ze niet storen. Harrald haalde diep adem en volgde haar, mateloos gefascineerd door het zachte wiegen van haar heupen. Voor hem opende ze de deur en stapte naar binnen.

Ze ging in de deuropening staan, lachte naar hem en wenkte hem dichterbij met een gekromde wijsvinger. Zodra hij voor haar stond haakte ze haar vinger achter zijn riem en trok hem achter haar het huisje in. Hij legde de rugzak bij de anderen en ving haar vervolgens in zijn armen.

Hij kuste haar, eerst zacht, maar al snel begerig. Zijn handen gleden over haar rug en billen en hij kneedde haar zachte vlees. Ariadne trok zijn trui over zijn hoofd, daarna zijn hemd.

Ze streelde zijn borst en buik en hij kreeg kippenvel van haar vingers en de frisse lucht. Ze staarde in zijn ogen terwijl ze zijn riem losmaakte en de knoop van zijn broek lostrok. Harrald liet zijn handen langs haar nek glijden, naar beneden en over haar volle borsten, die zijn handpalmen aange­naam vulden. Ze liepen kussend en strelend naar de andere kamer, waar het bed stond. Harrald trok haar jurk over haar hoofd en bekeek haar naakte lichaam. Zijn eigen lichaam reageerde meteen en hij slaakte een zucht van verlichting toen Ariadne zijn broek en onderbroek naar beneden trok en hem bevrijdde.

Ze lagen naast elkaar en Harrald streelde met zijn linkerhand over haar schouder, langs haar borsten en daarna verder naar beneden naar haar heupen.

Ariadne drukte zich dicht tegen hem aan en sloeg een been om zijn middel terwijl ze hem diep kuste en zijn hand tussen haar benen leidde. Een minuut of een eeuwigheid later liet ze zich achterover vallen en trok ze Harrald bovenop zich. Hij gleed makkelijk bij haar naar binnen en stootte eerst in een rustig ritme, maar al gauw sneller en harder. Ariadne sloeg haar benen om hem heen en spoorde hem aan, trok hem verder naar binnen met haar handen.

Tegelijk voelde hij haar nagels diepe voren in zijn onderrug krassen wat hem een extra orgasme bezorgde. Uitgeput lag hij op haar na te hijgen, zijn armen om haar hoofd en zijn wang tegen de hare. Ariadne duwde hem zacht van zich af. Daarmee kan ik jaren vooruit. Harrald grinnikte en rolde op zijn zij. Maar ik hoop toch dat het niet bij één keer blijft.

Ariadne stapte uit bed en trok haar jurk aan. Toen hij overeind kwam voelde hij een steek in zijn onderrug. Zijn hand kwam met een rode veeg bloed terug. Hij volgde Ariadne het huisje uit en samen liepen ze over het pad dat naar het klooster voerde. Vlak voor de ingang voelde hij zijn benen zwak worden en als Ariadne hem niet had opgevangen, was hij gevallen.

Ariadne opende de deuren van de grote zaal en Harrald verstijfde toen hij de slachting zag die daar was aangericht. De geur van bloed, braaksel, stront en bovenal angst hing zwaar in de lucht. Hij zag dichtbij, op een tafel, de lichamen van zijn ouders, in nette stukken opgedeeld met een vlijmscherp mes, hun hoofden naast elkaar met een uitdrukking van afgrijzen.

Onwille­keurig spuugde hij zijn maag leeg. Overal waar hij keek waren lichamen, de meesten met een rare knik in hun nek, maar ook een aantal met ingeslagen hoofden, opengetrokken borstkassen en op de grote leestafel lag een berg naakte vrouwen bij wie de buik was opengesneden zodat ingewanden naar buiten stulpten. De jongere mannen waren gevaarlijk, want niet alleen sterk maar ook gevormd naar patriarchale standaar­den.

Dat strookt met de zienswijze van mijn bouwers voor de opvoeding van de kinderen, dus moest ik ze opruimen. Van de vrouwen had ik eieren nodig met jullie specifieke genetische weerstand tegen de virussen die in de lucht zweven. Het oogstproces in deze omstandigheden is niet optimaal, ze hebben het niet overleefd, maar ik heb gelukkig voldoende eieren geoogst.

Dus ben je niet nuttig meer, gewoon het laatste obstakel. Maar niet lang meer. Ariadne liep door de verlaten gangen van het klooster naar de kraamkamers die ze had ingericht. Ze had alle bewoners van het dorp naar de grote hal gebracht en daar omgebracht. In de komende dagen zou ze de lichamen begraven.

Nu inventariseerde ze wat ze nodig had en hoe ze de eerste kinderen zou opvoeden en trainen, conform de richtlijnen die haar waren meegegeven. Een nieuwe start voor de mensheid, vol wetenschap, nuttige tijdsbesteding, perfectionisme en intelligentie, een vredig samenzijn van gelijk­ge­stemden. Toen ze langs de radiokamer liep hoorde ze de radio kraken. Hoe is het bij jullie? Hier is het nu echt lente. Ariadne zweeg en overwoog. Ze zette de radio uit en dacht Misschien hebben we ook wat soldaten nodig….

Achter het glas hing een open­gesneden varken aan een haak, die op het eerste gezicht niet van echt was te onderscheiden. De kop lag eronder, op een grote schaal op een rood-wit-geblokt kleedje. Ernaast kondigde een schoolbord met houten lijst de aanbiedingen van de week aan: Het was al avond, maar het licht in de slagerij was nog aan en de deur achterin de winkel, naar de keuken en daarachter het slachthok, stond open.

Met een stekende pijn in zijn hoofd sjorde Berend zich half overeind, tot hij met zijn rug tegen de deur­post leunde. Vanaf de vloer keek hij verdwaasd de keuken rond, knipperend tegen het felle licht van de TL-buizen. Hij moest gevallen zijn. Berend voelde aan zijn hoofd. Het was alsof er een strak­getrokken band over zijn voorhoofd zat. Vlak boven zijn rechteroor was de pijn een stuk scherper, maar hij bloedde niet.

Mooi zo, niet aanzitten. Hij keek op zijn horloge, stond moeizaam op en trok zijn slagersschort recht. Hij wreef over zijn voorhoofd en masseerde zijn slapen, waar zijn haar grijs begon te worden. Hoofdschuddend controleerde hij de deuren, deed alle lichten uit en stapte de straat op. Hij sloot de slagerij af en liep met wankele passen over de stoep naar huis. Het was laat en de straten waren stil.

Willem zou al wel zitten te wachten. Berend trok zijn schouders hoog op tegen de regen. Willem zat aan tafel, met de pannen voor hem op het zware tafelkleed. Zijn bord was, op wat vegen jus na, leeg. Hij voelde dat Willem naar hem keek terwijl hij de aardappels en de net iets te lang gekookte boontjes opschepte en begon te eten.

Hij kauwde met gebogen hoofd. Aan de overkant van de tafel klonk een diepe zucht. Berend keek de zitkamer in, waar in het donker de grote Friese klok tikte. De plafonnière boven de eettafel wierp een flauw schijnsel op het beige tapijt. Toen Berend was uitgegeten, ruimde hij af en zette koffie, zoals elke avond. Willem haalde de boeken uit de eikenhouten kast in de zitkamer en legde deze met de pennendoos op tafel, zoals elke avond.

Hij sloeg twee schriften open en hield zijn hand op naar Berend. Maar Berend stond bij het aanrecht en staarde naar buiten, waar de regen bleef vallen.

Hij stak opnieuw zijn hand uit. Maar Berend was de keuken al uit en klom met dichte ogen de trap op. Hij liet zijn kamer donker, kleedde zich snel uit en stapte in bed. Inderdaad niet best , dacht hij. Hij snapte niet wat er nou was gebeurd. Met zijn knieën en de dekens hoog opgetrokken, probeerde hij zichzelf in slaap te denken. Als die pijn in zijn hoofd morgen maar weg was, dat zou een stuk schelen.

Willem vertrok al vroeg naar de slagerij, zoals elke ochtend. Berend sleepte zich naar de badkamer, naar de keuken, naar de voordeur. Hij had aan één stuk door geslapen, maar was doodop wakker geworden. Zijn hoofdpijn was gelukkig groten­deels weggezakt en wat overbleef, een zeurende pijn laag in zijn achterhoofd, was te negeren.

Het klapstuk en de oerhammen waren nog steeds in de aanbieding, maar de koteletten wiste hij uit. In plaats daarvan schreef hij met geoefende, zorgvuldige halen: Berend keek naar de letters, wierp een blik op de lege straat en zette er een uitroepteken achter. De pijn barstte in alle hevigheid los, alsof iemand met alle macht op zijn hoofd instak en in zijn hersenmassa wrikte. Vanuit de ruimte achter de winkel klonk een vreselijk, ijzingwekkend gekrijs.

Berend haastte zich naar de deur. Berend bleef met een verwarde uitdrukking naar zijn broer kijken. Willem haalde zijn schouders op en draaide zich weer naar het hakblok. Hij hief zijn arm op en liet het zware mes met kracht neerkomen. Het staal hakte door het gevilde konijn op het houten blok voor hem, door vlees, pezen en bot. Tegelijkertijd klonk weer dat afschuwelijke gekrijs, zo luid en ondraaglijk dat Berend achteruit wankelde en steun moest zoeken aan de toonbank. Willem was zich duidelijk niet bewust van het ijselijke geluid dat met elke houw tegen de tegels van de keuken kaatste.

Berend vluchtte de straat op. Hij deed een paar passen richting het plein, deed weer een paar passen terug en zonk door zijn benen. In de miezerregen, gehurkt tegen de gevel van de slagerij, probeerde Berend zijn gedachten te ordenen.

Hij begreep niet waar dat allesdoordringende geluid vandaan was gekomen — en vooral, waarom Willem het niet had gehoord. De band trok weer strak om zijn voorhoofd. Na een poosje stond hij op en haalde diep adem.

Niets aan de hand en nou hup weer naar binnen. Heel voorzichtig drukte Berend de klink naar beneden, zijn oren tot het uiterste gespitst. Toen hij de deur opende, rinkelde boven hem vrolijk de winkelbel. Hij zoog zijn adem naar binnen en sprak zichzelf nogmaals toe. Hij keek de winkel rond. Alles zag er uit zoals het er uit hoorde te zien, behalve dat de krijtdoos open op de grond lag en het bord met de aanbiedingen niet in de etalage stond.

De zware houten voordeur viel langzaam achter hem dicht. Op zijn hoede liep Berend naar de keuken, maar ook daar was alles normaal. Willem stond zijn handen te wassen. En dunner dan de vorige keer hè. Boven Berend zoemde de TL-buis. Op het hakblok, in een dikkig plasje bloed en vocht, lagen twee nette konijnebouten.

De kleinere delen, de niertjes en de lever waren iets apart gelegd. De kop lag er ontveld naast. Berend keek ernaar en slikte weer. Met een boog schuifelde hij om het hakblok heen, naar de stalen werktafel.

Naast de runderlende lag het grote snijmes, het scherpste dat ze hadden in de slagerij. Berend wist dat Willem niet veel op had met carpaccio, maar dat de klanten het graag kochten. Heel dun snijden, dat was de truc. Berend waste zijn handen en plaatste het mes bovenop de lende. Onwillekeurig draaiden zijn ogen naar het konijn in stukken. Hij rilde en concentreerde zich weer op het vlees in zijn handen. Met kracht drukte hij het mes naar beneden en schreeuwde.

Het mes viel uit zijn handen, net naast zijn voet. Voor hem lag de runderlende, met een heel dun lapje vlees er nog net aan vast. Berend schudde zijn hoofd. Hij keek naar de deur waar Willem door was verdwenen, maar achter bleef het stil.

Had zijn broer niets gehoord? Berend klemde zijn kaken op elkaar, pakte het mes op en ging vast­beraden voor de werktafel staan. Onzin , dacht hij, gewoon negeren. Hij ademde diep uit door zijn neus en zette het lemmet op het vlees. Heel precies sneed slager Berend een zeer dun plakje carpaccio.

De lende schreeuwde het uit. Berend probeerde het uit alle macht te negeren. Zijn hoofd bonsde en iedere keer als zijn mes even rustte op het werkblad, beefden zijn handen. Zonder geluid gilde Berend mee, met vertrokken, open mond. En ieder plakje dat hij sneed, werd net iets dikker, net iets slordiger dan het vorige. Toen hij de hele lende had versneden, merkte hij dat er tranen over zijn wangen liepen.

Zijn handen trilden en zijn vingers waren verkrampt. Vanuit de deuropening stond Willem naar hem te kijken, een plastic doos met oerhammetjes in zijn handen. Even was het stil, op de hevige piep in Berends oren na. Het mes viel uit zijn hand met een scherpe klang op de tegels en nog voordat Willem iets kon zeggen, snelde Berend de slagerij uit, de straat op, naar huis. In de piep in zijn oren echode het geluid van de gillende lende. Sta ik daar alleen. Ik kan niet tegelijk in de winkel staan én het vlees maken, dat weet je.

Komt door je gepieker. Het harde, droge tikken van de Friese klok leek Willem aan te sporen. De broers keken elkaar lang aan, totdat de klok vijf uur sloeg en een einde maakte aan het gesprek dat ze nog nooit onder woorden hadden gebracht. Berend waste in de ouderwetse badkamer zijn gezicht en trok een dikkere trui aan. Buiten joegen de blaadjes langs de ramen. Hij ging op de rand van zijn bed zitten en probeerde na te denken totdat Willem hem naar beneden riep, waar de pannen al op tafel stonden en de lamp al aan was.

Hij schoof aan, maar schepte niet op. Hij dacht aan hun moeder, hoe hij aan haar hand meeliep naar de slagerij, waar pa dan aan het werk was met een jonge Willem aan zijn zij en waar pa moeder in het slachthok stiekem een kus op haar wang gaf. Hij dacht aan de plakjes worst, die hij op zaterdagmiddag mocht uitdelen aan de klanten, nadat hij er eerst heel zorgvuldig kleine Hollandse vlaggetjes in had geprikt.

Hij dacht aan de jaloezie die hij voelde toen Willem pa vertelde dat hij de slagerij wilde overnemen en pa hem daadwerkelijk omhelsde. Hij dacht aan de dag dat hij, in stilte gehol­pen door zijn broer, weer in zijn oude slaapkamer was getrokken terwijl de rouwkransen nog in de woon­kamer stonden.

De woonkamer, die moeder ooit had ingericht en die Willem nooit had veranderd. Hij dacht aan hoe Willem altijd bij pa en moeder was blijven wonen en alle zorg op zich had genomen, tot aan het einde. En hij dacht aan de zonnige ochtend toen ze samen op de stoep voor de slagerij stonden en zich afvroegen of de naam op de gevel en het raam nu aangepast zou moeten worden.

Toen hij opkeek waren zijn ogen vochtig. Hij hoopte dat Willem nog iets zou zeggen, maar zijn broer richtte zich tot de aardappels. Maar Berend kreeg geen antwoord over zijn lippen. Hij staarde, met ogen zo wijdopen gesperd dat zijn hele iris wit was omrand, naar de saucijs op Willems bord. Zijn mes had een snee in het vel gemaakt, waar het vlees zich nu doorheen perste.

Een klein plasje jus breidde zich eronder uit. Het was een korte maar harde kreet geweest, rauw en vol wanhoop. Willem schudde zijn hoofd en wees met zijn mes op Berends lege bord. In de volgende, langgerekte kreet, klonk pijn en afgrijzen. Berend haalde zijn handen van zijn oren en keek van zijn broer naar de saucijs.

De schreeuw was korter dan eerst, maar joeg een rilling over Berends rug. Willem hapte in het vlees terwijl hij Berend aan bleef kijken. Een straaltje vocht liep langs zijn kin. Weer een schreeuw, weer een rilling. Vol afschuw keek Berend naar zijn broer.

Met elke kauwende beweging klonk een gesmoorde kreet; de saucijs schreeuwde in golven, net zolang tot Willem de laatste hap doorslikte. Berend rende de kamer uit, naar boven, naar zijn slaapkamer waar de vergeelde posters van vroeger nog aan de muren hingen. Beneden aan de eettafel at Willem verder, onder het waakzaam oog van de portretten van pa en moeder op de schoorsteenmantel, met als enige geluid in de ruimte het tikken van de Friese klok.

Hij zag voor zich hoe Willem daar stond, met zijn jas al aan en zijn blik op de klok. Even later hoorde Berend de deur in het slot vallen. Hij kneep zijn ogen stijf dicht en wenste dat hij sliep, wat niet hielp. Hij stond toch maar op. De ontbijttafel was nog niet afgeruimd, op Willems bord en koffiekopje na. Met wantrouwen keek Berend naar de boterhamworst die in een plasticje naast de botervloot lag.

Hij trok de koelkast open om melk voor in de koffie te pakken maar schrok van de leverworst die naar hem toe rolde en op de grond viel. Berend begon zenuwachtig te lachen.

Absurd , was het woord dat de halve nacht door zijn hoofd had gespookt. Met trillende handen dronk hij zijn koffie, leunend tegen het aanrecht. Na de laatste slok zette hij de ontbijtboel op het aanrecht en trok zijn jas aan. Toen Berend de deur achter zich dicht trok, rolde de leverworst tegen de plint. Bij de slagerij stonden twee vrouwen onder de houten luifel te schuilen. Berend mompelde een goedemorgen en wurmde zich tussen de dames door naar binnen.

Willem stond iets in te pakken voor een oudere meneer, wiens regenjas op de vloer drupte. Aan zijn voeten snuffelde een kleine witte terriër, die opkeek van het belletje aan de deur.

Berend keek naar het hondje, dat net als hij stokstijf bleef staan en terugstaarde. De terriër begon te grommen. Het hondje ging zitten, maar bleef Berend aankijken tot hij door de deur achter de toonbank was verdwenen. In het bijkeukentje trok Berend zijn jas uit en deed zijn slagersschort om. Hij haalde twee handen door zijn natte haren en veegde ze af aan het schort. De voordeur viel dicht en Berend hoorde Willem vragen wie er dan aan de beurt was.

Hij haalde diep adem, en ging aan het werk. Hij werkte de bestellijst bij, zette koffie en wilde net de schoonmaakspullen pakken toen hij een ijselijke gil hoorde vanuit de winkel.

Berend zocht steun aan de werkbank. Maar er kwam geen antwoord, alleen hartelijk gelach. Haar moeder rekende af en ze liepen de winkel uit. Voor Willem lag een snij­plank met daarop een mes en een halve gekookte worst.

Kunnen we vanmiddag wat plakjes uitdelen. Voorzichtig legde Berend zijn hand op de worst. Met zijn andere hand pakte hij het mes. Aarzelend keek hij over zijn schouder door de deuropening, maar hij zag Willem niet. Hij keek weer naar de worst. Heel zachtjes kneep hij er in. Hij voelde het vlees spannen onder zijn vingers.

Even dacht hij dat het stil bleef, maar toen hoorde hij, als van heel ver weg, een zacht kreunen. Snel ontspande hij zijn vingers, maar hij liet niet los. Weer kneep hij in het vlees, iets harder dit keer, en weer kreunde de worst, ook harder dit keer. Heel langzaam kneep hij zijn hand verder dicht. Het vlees werd plakkerig door de warmte van zijn huid en begon zich tussen zijn vingers door te persen.

Het gekreun zwol aan tot een schor, gorgelend gekrijs, dat abrupt stopte op het moment dat Berend de worst doormidden kneep. Hijgend staarde Berend naar de stukken op de snijplank en de restjes gekookt vlees die aan zijn handpalm vastplakten.

Opnieuw een schreeuw, nu vanuit de keuken. Het geluid hield aan en begon te pulseren, alsof de adem in vlagen uit iemands longen werd gedrukt. Berend rende naar achteren en zag Willem grote brokken rund in de elektrische gehaktmolen gooien.

Toen het vak boven op de molen vol was, draaide hij zich om en begon het varkensvlees dat op de werkbank lag in stukjes te snijden.

Het malen van de vleesmolen kon het pul­serende geschreeuw van het vlees niet overstemmen en daarbij voegde zich nu de korte, droge kreten van de hamlappen. Berend klemde zijn handen om zijn hoofd. Vaag hoorde hij ergens het winkelbelletje en daarna zijn naam. Verdwaasd liep hij naar de winkel, waar de oudere meneer met zijn hondje aan de andere kant van de toonbank stond.

Berend wilde hem tegenhouden maar de man had het vlees al gepakt en gooide het naar de hond, die het behendig opving. Het werd, met een korte, afgekapte kreet, in één keer weggehapt. Berend probeerde zijn aandacht erbij te houden: Berend gebaarde dat iedereen even moest wachten en liep naar achte­ren, waar de kreten waren opgehouden.

Willem stond te wrikken aan de vleesmolen, die was gestopt met malen. Berend liep om het apparaat heen en keek of deze nog was aangesloten. Berend zuchtte en voelde aan de stekker, die stevig in het stopcontact zat. Hij haalde de bak van de molen en keek naar het maal­mechanisme daaronder. Berend liet het snoer door zijn vingers glijden, van het stopcontact tot aan het apparaat, waar de plug scheef in stak.

Een verpletterend gekrijs weerkaatste tegen de tegels van de keuken. Berends handen schoten over zijn oren en hij kromp op zijn hurken ineen. Het vlees in de molen schreeuwde, maar daar bovenuit klonk de stem van Willem: Berend rukte de stekker uit het stopcontact en het gekrijs verstomde.

Vanchter de machine hoorde Berend zijn broer de keuken door strompelen, terwijl messen, borden en metalen schalen op de grond kletterden.

Met stampend hart en een bonkend hoofd hees Berend zich aan de werkbank omhoog. In de hoek van de keuken zakte Willem zacht jammerend tegen de muur op de grond. Hij had zijn rechtervuist slordig in zijn slagersschort gewikkeld en klemde de pols stevig vast met zijn andere hand. De zwart-witgeblokte stof kleurde in hoog tempo rood. Op de werkbank voor Berend lag het vlees dat Willem uit de bak had gevist: Berend boog zich iets voorover en keek in de mond van de molen.

Tussen de met bloed bevlekte messen van het maalmechanisme hingen flarden van iets, als afgestroopte worstevellen. Met trillende hand haalde Berend een stuk flard uit de machine en staarde naar het dunne, rozerode streepje vinger van zijn broer. Berend stond op de stoep en keek naar de slagerij aan de overkant van de straat.

De winkel was donker. Op het bordje aan de deur stond gesloten. Er was een papiertje onder geplakt met daarop in stiftletters: Berend dacht aan Willem, die nu aan de eettafel zou zitten, of in de grote stoel voor het raam.

Zou hij onderhand al hebben ontbeten? Berend bedacht zich dat hij vandaag weer bood­schap­pen zou moeten doen, en hoopte dat hij in de super­markt een nieuw recept kon vinden. De vegetarische maaltijden maakten Willems stem­ming er niet beter op, maar Berend durfde geen vlees te bereiden.

Hij hoopte dat hij op tijd thuis zou zijn om de verpleegster te vragen hoe het ging met Willem, en met zijn hand. Berend stak de straat over en stak de sleutel in het slot, maar hij duwde de deur niet open. Om de slagerij maandag weer open te hebben, moest hij vandaag de boel opruimen, schoonmaken en in orde krijgen. Voorlopig zou Willem niet aan het werk kunnen.

Wat nou, als ze de slagerij niet meer open zouden doen? Wat nou, als ze de slagerij zouden verkopen? Op het moment dat hij het dacht, voelde Berend zich lichter worden. Hij draaide de deur weer op slot en zette koers naar huis. Heel voorzichtig klampte hij zich vast aan het idee, dat langzaam meer vorm kreeg.

Zijn broer zat in de grote stoel bij het raam en staarde naar buiten. Maar Willem reageerde niet en bleef naar buiten staren. Berend schonk wat water in en zette het glas op het tafeltje naast Willems stoel. Zelf ging hij op de andere stoel zitten, en keek naar zijn broer.

Willems ogen waren glazig, de huid onder zijn ogen was grauw en slap. Willems ogen volgden een mevrouw met een door­zichtige paraplu die aan een lange rode riem een hondje uit een perkje probeerde te trekken, maar het hondje bleek sterker dan het er uitzag en bleef op scheve pootjes scharrelen tussen het onkruid. Er was geen goede manier om de vraag te stellen, dus Berend stelde hem maar gewoon: Berend keek van het verband om Willems hand, waar aan de bovenkant een klein streepje donkkerrood opbloeide, naar zijn eigen vingers, die zenuwachtig aan elkaar pulkten.

Willem draaide zich naar het raam. De mevrouw had het hondje eindelijk uit het perkje weten te trekken en liep de hoek van de straat om. Ik ben sláger, ik hoor het vlees te maken! En komen ze ooit van het idee af dat mijn vingers misschien wel in hun gehakt zitten? Berend hield zijn mond. Hij dacht er aan dat hij straks alleen in de slagerij zou staan en dat al het vlees door zijn handen zou moeten.

Misschien zou hij een hulpje aan kunnen nemen om de klanten te helpen, maar er moest wel iemand aan het werk in het slachthok. De vleesmachine bedienen en de worst snijden.

De lendes en de hamlappen. De rode stukken rosbief met hun grove vezelstructuur, die bloeden als je er op drukt. Die krijsen als je er een mes in zet. Willem keek weer naar buiten.

Ritmische halen aan die ouderwetse gehaktmolen. Zekere, geoefende handen die de worst draaien. Berend keek naar de slagerij aan de overkant van de straat en haalde diep adem. De lucht boven het pand was donkergrijs. Het viel hem op hoe slecht de gevel eigenlijk in de verf zat.

Berend stak de straat over, stak de sleutel in het slot en duwde de deur open. De tegels op de vloer waren viezig en de ramen moesten nodig worden gelapt. De aanbiedingen van vorige week stonden nog op het bord.

Berend zuchtte en draaide de deur achter zich op slot. Hij liep om de toonbank heen en stapte over de snijplank die op de grond lag, met stukken worst er om heen.

In de keuken deed hij de lampen aan, die zoemend en knipperend tot leven kwamen. Op het aanrechtblad en om de kraan zaten rode vegen. Berend staarde naar de theedoeken die in roodbevlekte prop­pen in de gootsteen lagen. Met vastberaden blik trok hij zijn jas uit, hing deze aan de kapstop onder de klok en haalde roze, plastic handschoenen uit het keukenkastje.

Terwijl Berend een emmer vol liet lopen, poetste hij de vegen op het aanrecht weg. Hij deed ook in de winkel en het slachthok de lampen aan, zette de radio aan en begon de slagerij schoon te maken. Ja pa, dacht Berend, morgen is het maandag. De piloot van een helikopter doet vliegexamen. Kijk dan maar eens hoe benauwd u het krijgt als ik 'em uitzet. Op de monitor of op de kast? Kan ik u helpen?

Ik heb een deskjet-printer die gerepareerd moet worden. Wat voor model heeft u? Weet u misschien of u een kleuren- of een zwart-witprinter heeft? Hoe kan ik u helpen? Ik kan niet printen. Niet meteen zo technisch doen. Maar hoe zet ik er nou een rondje omheen? Die zit op uw toetsenbord, rechts van de letter L. Is het Internet ook op zondag geopend? En hij was juist zo lekker schoon nadat ik hem door een sopje had gehaald.

Een klant kon geen verbinding maken met het Internet. Ik heb het een collega zien doen. Een man belt met de mededeling dat hij de cd-rom drive van zijn computer niet kan vinden. Kunt u die voor mij beschrijven? Zit u achter uw computer? Drie Apple-programmeurs en drie MicroSoft-programmeurs gaan met de trein naar een congres. Op het station kopen de drie MicroSoft-programmeurs elk een enkeltje.

De drie Apple-programmeurs kopen echter samen maar 1 enkeltje! Als de trein eenmaal rijdt, sluiten de drie Apple-programmeurs zich op in een wc-tje. Als de conducteur langskomt, klopt hij op de wc-deur en roept: De deur gaat op een kiertje open, er komt een arm naar buiten gestoken met het kaartje, en de conducteur pakt het aan. De volgende dag, als het congres is afgelopen, besluiten de drie MicroSoft-programmeurs het idee van de Apple-medewerkers te jatten, en kopen samen 1 enkeltje.

De drie Apple-programmeurs kopen nu echter helemaal geen treinkaartje! Als de trein rijdt, sluiten de drie MicroSoft-programmeurs zich op in een wc-tje.

De drie Apple-programmeurs sluiten zich op in het wc-tje er tegenover. Na enkele minuten komt een van de Apple-programmeurs het wc-tje uit, klopt op de deur van het wc-tje er tegenover en roept: Drie vriendinnen zitten te kletsen.

Als je dat niet doet, gaat hij het misschien wel bij een ander zoeken en dan enz enz De volgende dag komt ze aan met een blauw oog. Roodkapje komt in het bos en ziet opeens de boze wolf achter een boom zitten. Ze loopt er naartoe en zegt: Een boer is met zijn knecht op het land als hij tot aan zijn enkels in de blubber zakt.

Als de knecht bij de boerderij is, komt hij de dochters van de boer tegen. Wacht maar, dan vraag ik het hem wel even," en hij roept naar de boer op het land: Tekenles De lerares van de tekenles is bezig een figuur op het bord te tekenen. Op een bepaald moment is ze de bordpasser nodig om een cirkel te tekenen op het bord.

Na alles afgezocht te hebben komt ze tot de conclusie dat de passer de week daarvoor boven op de kast gegooid is. Daarom neemt ze een stoel, gaat op de stoel staan en rekt zich wat uit. Dan verstapt de lerares zich en valt van de stoel met haar benen in de lucht en haar rok omhoog, waarop de hele klas roept: Redenen waarom een komkommer beter is dan een man De gemiddelde komkommer is 25 centimeter lang.

Komkommer blijft zeker een week hard. Komkommer wordt nooit te opgewonden. Komkommer ontploft niet in je gezicht of tussen je borsten. Komkommer is nooit te nerveus om het werkje te klaren. Je kunt er makkelijk 1 uitzoeken. Je kunt ze zelfs in de supermarkt nemen. Je neemt ze alleen als jij dat wilt. Met een komkommer kun je een éénpersoonskamer nemen. Een komkommer respecteert je 's ochtends ook.

Komkommer geeft er niet om of je nog maagd bent. Een komkommer schrijft niet je naam en telefoonnummer op in de w. Je kunt net zoveel komkommers tegelijk nemen als dat je aankunt. Een komkommer vraagt niet of hij de beste is, hoe het was, of je gekomen bent en hoe vaak.

Een komkommer is niet jaloers. Komkommer vindt het niet erg om zich te verstoppen in de vriezer als je moeder ineens langskomt. Het maakt niet uit hoe oud je bent om een komkommer te nemen.

Komkommer geeft er niet om welke periode van de maand het is. Komkommer geeft je geen zuigzoen. Komkommer heeft wel zaad maar je wordt er toch niet zwanger van.

Komkommer vergelijkt je niet met een playmate. Komkommer is ecologisch en milieuvriendelijk. Een komkommer is overal voor inzetbaar. Komkommer behoeft geen voorspel. Komkommer is altijd hard. Waarom honden beter zijn dan mannen Honden hebben er geen probleem mee om hun gevoelens in het openbaar te tonen. Honden missen je als je weg bent. Je vraagt je nooit af of een hond wel goed genoeg voor je is.

Honden voelen zich schuldig als ze iets verkeerds hebben gedaan. Honden hebben geen kritiek op je vrienden. Honden geven het toe als ze jaloers zijn. Honden zijn er duidelijk in als ze uit willen. Honden spelen geen spelletjes, behalve apporteren. En ze lachen nooit als je gooit. Het maakt een hond niet uit welke videofilm je gaat kijken, het gaat hem erom dat hij samen met je kan zijn.

Honden voelen zich niet bedreigd door jouw intelligentie. Een hond kun je dingen aanleren. Honden kunnen goed met kinderen overweg. Je bent nooit achterdochtig naar de dromen van je hond. Geweldige honden weten niet dat ze geweldig zijn. Honden weten wat "NEE" betekent. Honden hebben geen therapie nodig om hun gedrag te verbeteren.

Honden begrijpen het als sommige van hun vrienden niet binnen mogen komen. Honden lezen niet aan tafel. Honden denken dat jij een culinair genie bent. Je kunt een hond huisregels bijbrengen. Je kunt een hond dwingen in bad te gaan. Honden corrigeren je niet als je praat. Middelbare honden voelen niet de drang je te verlaten voor een jongere eigenaar. Honden vinden het geen probleem als je je haar af laat knippen. Honden vinden het prima als je degelijke schoenen draagt.

Honden vinden het niet erg dat jij de auto altijd bestuurt. Honden trappen niet op een denkbeeldige rem. Honden geven het gewoon toe als ze de weg kwijt zijn. Honden vullen jouw handtas niet met hun spullen. Honden kijken naar je ogen. Honden vinden je figuur prima. Het maakt een hond niet uit of je je benen scheert. Honden zorgen voor zichzelf. Honden vinden het geen probleem dat jij meer hebt dan zij. Honden menen het als ze je een "kus" geven. Honden zijn vriendelijk tegen je familie.

Honden zijn net zo geobsedeerd door jou als jij door hen. Honden kun je aaien zonder dat het alweer op seks uitdraait. Waarom doet een man mij aan de letter Q denken? Omdat het een grote nul is met een klein staartje. Wanneer is een man een piek waard? Als hij een karretje van de Aldi voor zich uit duwt. Waarom heb je 1 miljoen spermatozoïden nodig om 1 eicel te bevruchten?

Omdat ze de weg niet willen vragen. Wat hebben elektrische treintjes en borsten met elkaar gemeen? In feite zijn ze bedoeld voor kleine kinderen, maar het zijn de mannen die er mee spelen. Waarom hebben mannen meer hersenen dan honden? Omdat ze op cocktailparty's niet aan de vrouwen hun benen zouden beginnen te likken. Waarom heeft een man een zuiver geweten? Omdat het nog nooit gebruikt is. Waarom gaat psycho-analyse sneller bij een man dan bij een vrouw?

Ze moeten niet terugkeren naar hun kinderjaren, ze zijn er al. Waarom zijn mannen als reklamespots? Je kunt er geen woord van geloven en na 60 sekonden is de pret voorbij.

Hoe oefenen mannen hun buikspieren? Door op het strand hun bierbuik in te trekken telkens als ze een vrouw in bikini zien. Hoe noem je een man met maar een hersenhelft? Hoe sorteren mannen de was? Vuil en vuil maar draagbaar. Een vrouw van 35 denkt aan kinderen krijgen. Waaraan denkt een man van 35? Aan uitgaan met kinderen. Twee vrouwen lopen in Artis. Zegt de een tegen de ander: Na een uur is ze nog niet terug, na twee uur ook nog niet. Eindelijk na vier uur komt ze huilend terug. Nieuwsgierig vraagt haar vriendin wat er is gebeurd.

Twee vrouwen gaan het postkantoor binnen, omdat ze postzegels moeten kopen voor op kantoor. Ze staan in de rij, komen er ineens twee gemaskerde overvallers binnen met elk een geweer in hun hand. Ziet ze haar collega op haar rug liggen. André Rieu komt er op een gegeven moment achter dat elke keer als hij de viool bespeelt, hij een stijve krijgt.

Zijn orkest is er inmiddels aan gewend, alleen als hij zich omdraait naar de zaal dan schrikken de mensen in de zaal zich wel en schaamt hij zich dood. Zo kan het niet langer en Andre stapt naar de dokter.

Kleedt u zich maar helemaal uit. De viool kan wel even op mijn bureau. Doet u nu eens de ogen dicht en denk aan de viool. Pak de viool nu eens beet. De dokter snapt er niks van. U maakt ook kutmuziek! Als je niet hard genoeg werkt, ben je een schooier. Als je niets zegt, is het mannelijke onverschilligheid. Als je niet huilt, ben je ongevoelig. Als je daar niet van houdt, ben je homo. Anders ben je niet romantisch.

Als je het niet doet, denk je niet aan haar. Als jij hoofdpijn hebt, hou je niet meer van haar. Anders is er iemand anders. Als jij vrijgezel wilt blijven, heb je bindingsangst. Als zij aan de telefoon geile dingen zegt, is dat een euro per minuut. Dit bericht is gedeeltelijk aangepast door de moderator. Schelden op mede forum gebruikers is niet toegestaan.

Een getrouwd stel zitten samen op de bank. Een dochter gaat binnenkort trouwen en ze praat over het huwelijk met haar vader. De vader vertelt over zijn eigen ervaring.

Ik wist al heel vroeg wat voor een soort relatie je moeder en ik zouden hebben. Toen we gingen trouwen vroeg de priester aan je moeder "neemt u hem tot echtgenoot? Toen zei je moeder "Ja, hij wil. Een man en een vrouw hebben de hele dag al ruzie.

Ze zitten in de auto en komen langs een boerderij. Een eindje verderop staan wat biggen in de wei, zegt de vrouw "kijk, familie van je?

In een lokale koffiebar, was een jonge vrouw alles op een rijtje te zetten op haar idee van de perfecte partner in het bijzijn van haar vrienden.

Hij moet musikaal zijn, moppen vertellen, Zingen en s'nachts thuisblijven! Waarom lukt het een belg nooit om een bus op te blazen? Hij brandt steeds zijn mond aan de uitlaat.

Waarom gaan Belgen in Engeland nooit boven in de dubbeldekker zitten? Daar zit geen chauffeur in. Waarom loopt een belg maandag ochtend altijd naast zijn fiets? Dan zit het weekend erop! Waarom loopt een ontsnapte Belgische gevangene naast de snelweg? Dat is de vluchtstrook. Na een tijdje is het terug rood zegt die ene: Er zitten twee belgen op een fiets, zegt de eerste Belg tegen de tweede wist je al dat er een bobbel in je fiets zat?

Ja zegt de belg, mijn fiets is zwanger. Zullen we even stoppen en wachten tot er een klein fietsje wordt geboren? Goed zegt de ander. Even later zijn ze op een bankje gaan zitten en zitten maar te wachten.

Dan komt er een derde belg en vraagt wat ze aan het doen zijn. Wij zijn aan het wachten tot de kleine fiets geboren wordt. Dan begint de derde Belg hard te lachen en zegt dat kan toch helemaal niet dit is een mannetjes fiets! Heb je het al vernomen van die belg die verdronken is? Hij gooide zijn sigaret het water in en probeerde hem daar na uit te trappen. Waarom lijken mannen op dolfijnen? Waarom lijken mannen op een magnetron? Waarom lijken mannen op spermatozoïden? Waarom zijn vrouwengrappen altijd two-liners?

Waarom kan een man niet tegelijk knap en intelligent zijn? Waarom heeft de man een brein zo groot als een nootje? Wat verstaat een man onder helpen in het huishouden? Wat is het verschil tussen een man en ET? Hoe noem je een goed uitziende, gevoelige en intelligente man?

Wat gebeurt er als een man tot zijn navel in het water staat? Wat is het verschil tussen een man en een gevangenis? Wat is het verschil tussen een man en een sneeuwstorm? Waarom maken mannen zo moeilijk oogcontact? Wanneer is een man EUR 0,50 waard? Hoe noem je een man met maar één hersenhelft? Ze besloot hem eens een lesje te leren en hem de stuipen op het lijf te jagen Op een avond trok ze een duivelspak aan en verstopte zich achter een boom.

Toen haar man voorbij wankelde, sprong ze tevoorschijn en bleef met haar rode horens, drietand en lange puntstaart dreigend voor hem staan. Telkens mijn man beschonken thuiskwam en ik kamillethee gorgelde, is er niets gebeurd! Als ik vraag met wie dan wel, antwoordt ze steevast: Wanneer ze terug komt gaat het ook altijd stiekem. Laatst was ik benieuwd naar een oproep op haar mobieltje en ik wilde kijken wie er belde, ze werd helemaal hysterisch!

Ik moest er, volgens haar, met mijn poten van afblijven! Gisteravond was het weer zover, madam ging stappen en voor ze weg ging heb ik mij verstopt achter mijn eigen auto om niet op te vallen.

Toen ze er aan kwam lopen bukte ik, om niet te worden gezien, en op dat moment zag ik wat roest aan de uitlaat van mijn auto. Het jochie kijkt haar een tijdje aan totdat de vrouw vraagt: Twee vrienden zitten in het cafè en drinken gezellig een biertje.

Jan drinkt eens van zijn biertje, denkt een tijdje na en zegt dan: Een vrouw komt 's nachts niet thuis. De volgende dag zegt ze aan haar man dat ze bij een vriendin geslapen heeft. De man belt naar de 10 beste vriendinnen van zijn vrouw. Geen van de vriendinnenweet iets Een man komt 's nachts niet thuis. De volgende dag vertelt hij zijn vrouw dat hij bij een vriend gelogeerd heeft. De vrouw belt naar 10 van zijn vrienden: Een man zit in een kroeg aan de bar, en heeft nogal diep in het glaasje gekeken, en mompelt maar wat voor zich uit: Toen hebben we elkaar ontmoet.

Liefde is net tiepex. De lerares vraagt aan Robbie in de klas: Je wil dus dat ze mooi en rustig is? Een man komt juichend thuis en zegt tegen zijn vrouw: Durex heeft Olympische condooms op de markt gebracht; goud, zilver en brons!

Een man zegt tegen zijn vriend: Ik heb in 18 maanden niet met mijn vrouw gesproken. Ik hou er niet van om haar te onderbreken. Jantje zit bij opa op schoot in de kantine van het bejaardentehuis. En opeens roept er een bejaarde in de zaal: Roept er een andere bejaarde: Die konde wij nog niet. Een man komt midden in de nacht thuis met een bok onder zijn arm en gaat er mee naar boven. Zijn vrouw wordt wakker en hij zegt: Een man komt een politiebureau binnen en zegt tegen de dienstdoende agent: Ik wil graag even een woordje met hem spreken.

Ik zie iets verschrikkelijks, fluistert de waarzegster, opkijkend van de kristallen bol. Uw man zal morgen om het leven komen.

Weet ik, zegt de vrouwelijke klant. Een deurwaarder komt bij een failliet verklaard echtpaar aan de deur. Hij belt aan en de heer des huizes doet open. U bent failliet verklaard en ik kom alle waardevolle zaken in beslag nemen. Ik heb niets meer van waarde. We hebben alleen onze hond nog. De deurwaarder zegt vervolgens: Ik wil die hond graag zien.

Mocht deze waarde hebben dan moet ik hem in beslag nemen. Beide mannen gaan naar de schuur waar de hond verblijft. De deurwaarder constateert echter dat het beest onder de vlooien zit en schurft heeft. Dat beest levert niets meer o", zegt de deurwaarder.

Toch moet ik iets van waarde mee hebben. Mijn vrouw is nog wel boven. De deurwaarder gaat naar boven en komt na enkele minuten weer naar beneden. Mag ik uw hond nog eens zien?

Een man en een vrouw lopen door het museum. Een belg komt opgetogen thuis en roept tegen zijn vriendin: Lieverd, ik heb vandaag twee keer gescoord bij het voetballen! Wat goed van je! En wat was de eindstand?

Waarop de Belg antwoordt: Op een avond hoorde Jantje een vreemd geluid vanuit de slaapkamer van zijn ouders, en kijk door het sleutelgat, Oh en ik mag niet eens op mijne duim zuigen zeg.

Jantje ligt in bed en hoort een vreemd geluid. Het geluid komt uit de kamer van zijn moeder, die reeds twee jaar weduwe is. Hij loopt stilletjes naar de slaapkamerdeur en loert door het sleutelgat.

Jantje ziet zijn moeder naakt op het bed liggen. Ze zwaait hevig met haar armen en roept: Op zekere nacht echter is het geluid totaal anders. Jantje besluit weer eens te gaan kijken. Ditmaal ziet hij zijn moeder naakt op het bed liggen samen met een naakte man. Verschrikt loopt Jantje naar zijn kamer. Hij gooit de deur dicht, trekt zijn pyama uit, gaat naakt op zijn bed liggen, zwaait hevig met zijn armen en roept: Wat is het verschil tussen een penalty en een biertje?

Als we dan een paar biertjes op hebben, hang ik die hemaworst uit m'n broek en begin jij eraan te zuigen. Staan de Belgen daar op de brug een potje te vissen. Een dokter denkt na en vraagt zich af of een gek een beetje verstand heeft. Hij tekent op de muur een deur en roept naar de gekken dat ze vrij zijn.

Alle gekken knallen tegen de muur behalve een gek die lacht. De dokter vraagt waarom ie lacht, de gek zegt: Een aap geeft een cadeau aan een ijsbeer. Dus die ijsbeer maakt het pak open en er springt een kikker uit. In een winkelcentrum in Amsterdam vraagt Sinterklaas aan een meisje hoe ze heet. Hij krijgt slechts een boze blik terug Sinterklaas herhaalt de vraag.

Waarop het meisje verontwaardigd antwoordt: Twee jongens staan voor Sinterklaas en kijken hem verlegen aan. Sinterklaas fronst zijn wenkbrauwen. Dom blondje schrijft vanuit de gevangenis aan haar vriend: Ik heb nu de mooiste nagels van het hele blok Komt u alstublieft gauw! Mijn vrouw heeft een muis ingeslikt! Wat kan ik intussen doen?

Moos is met wintersport en raakt bedolven onder een lawine. Meteen gaat een reddingsploeg op pad om hem te redden, maar Moos is moeilijk te vinden. Er wordt een helikopter ingezet, en eindelijk zien ze Moos liggen.

De reddingsploeg gaat naar hem toe, maar het laatste stuk is slecht begaanbaar. Vanuit de verte roepen ze Moos toe: Wat is erger dan een kwade vrouw? Wat is je grootste nachtmerrie? Dat deze vrouwen kwaad zijn op jou.

Waar is typeex mee te vergelijken. Hoe kan het dat er geen Belgen in de Tweede Kamer zitten. Nou, zo dom zijn ze dan ook weer niet. Het is rood met zwarte stippen en als het op je hooft valt dan ben je dood? Het is bruin en groen van binnen en het skiet van de berg? Het is groen met wit en het knalt ­? Een boemkool ­ Het is geel en hangt achter de auto ­? Een banaanhangwagen ­ Het is groen en hangt onder de auto ­?

Een spruitlaat ­ Het is groen en het drijft ­? Een Belg en een Nederlander klappen frontaal met de auto's tegen elkaar. Ze gaan beide naar de vluchtstrook en bellen de politie.

De Nederlander zegt tegen de Belg Je bent vast erg geschrokken. Wil je misschien een slokje whisky? Daar knap je weer snel van op! Bedankt, dat heb ik wel even nodig en neemt een flinke slok van de whisky. Wil jijzelf geen slokje? Waarop de Nederlander antwoordt: Straks, ik wacht eerst tot de politie hier gewees is.

Een Belg en een Nederlander zitten in een kroeg. De Belg doet zijn bestelling en zegt: Een paar minuten later gaat de Nederlander even naar het toilet en laat de twee kwartjes op de bar liggen. De Belg pakt de kwartjes op, duwt er één in zijn oor en houd er één bij zijn mond en zegt: Een notaris zoekt iemand voor de administratie van zijn bedrijfje die goed kan tellen. Komt de eerste persoon, de notaris vraagt of hij tot tien telt en de man begint te tellen: Ja sorry ik werkte bij de NAZA.

En dan komt de laatste sollicitant,een ambtenaar, en weer het zelfde liedje van de Notaris. Ja hoor, Boer, vrouw, heer, aas. In Amsterdam voor een arbeidsbureau staan een duizend mensen te demonstreren voor meer werk. Jantje vraagt aan zijn meester zal de wereld vergaan in ? Jantje vraagt aan zijn meester wat doe u als de wereld vergaat?

Twee vrienden zijn een beetje aan het kletsen. Zegt de eneWat zou jij doen als je wist dat binnen een tien uur de wereld zou vergaan? Ik zou alles neuken wat beweegt zegt hij. En jij wat zou jij doen? Nadat ze twee jaar is getrouwd vraagt een vrouw haar echtgenoot wat geld om een nieuwe jurk te kopen. De man vindt dat wat overdreven en wil graag weten waarom ze die nodig heeft. De deur is op slot, maar volgens het bordje op de deur zou het gewoon open moeten zijn. Weer klopt de man aan en als de vrouw opendoet, vraagt hij: Dit jaar ging ze terug om voor een nieuwe reportage en zag ze dat de vrouwen nu enkele meters VOOR hun man liepen.

Ze benaderde één van die vrouwen en zei: Waarop de vrouw zei: Wat is het verschil tussen een dom blondje en een mug? Een mug houdt op met zuigen als je hem slaat en een dom blondje niet?

Er loopt een vrouw de kerk binnen en roept tegen de pastoor neuk me neuk me lik me. De pastoor richt zich naar het kruis van jezus en vraagt: Er komt een man bij de dokter met een kikker op zijn hoofd. De dokter vraagt wat er aan scheelt, waarop de kikker antwoordt: De drol wil een praatje maken met de appel.

Dan komt er een jongen aangelopen die de appel ziet en uit de sloot vist, hem afwrijft en opeet. Je bent in nerderland je staat op een touwbrug in het midden sta je stil aan de ene kant staat een leeuw aan de andere kant een tijger je kan ook niet naar beneden springen want daat zijn piranha's wat moet je doen??

In nederland zijn geen touwbruggen of leeuwen en tijgers in het wild.. Een Belg zit in de wachtkamer bij de eerste hulp te wachten op zijn beurt. Komt er een ei naar binnen en gaat zitten. De Belg go wat erg wanneer mag het gips eraf. Ik vind deze reactie niet goed Het is rood en vliegt door de tweede kamer?. Hoelang heeft u dat al??

Wat is het toppunt van nieuwsgierigheid?? Door het sleutelgat van een glazendeur kijken. Wat is het beste Belgische uitvinding? Als ik het had geweten Iemand is heel erg bang om te vliegen en gaat toch maar vliegen. Het loopt in de wei, en helpt tegen menstuatie? Wat is de overeenkomst tussen je billen en de woestijn. Jongens zijn net als bussen, als je er 1tje mist pak je gewoon de volgende Liefde is blind maar ik niet , ik trap er gewoon met open ogen in!

Jongens zijn net type-ex eerst is het je type dan je ex.

: Blote borsten neuken stijve lul in onderbroek

Blote borsten neuken stijve lul in onderbroek Hij geeft het op, trekt zijn das recht, strijkt zijn verwarde haar glad en zegt waardig: Ik zou alles neuken wat beweegt zegt hij. Een glazen buis met een luchtsluis voerde naar het centrale deel. Hoe houd je een dom blondje altijd bezig.? Harrald grinnikte en rolde op zijn zij. Harrald staarde naar de naakte vrouw in de tank voor hem.
Shemale zuid holland naakte meisjes seks Hij trok zijn handen uit elkaar en het botje knapte in twee ongelijke stukken. Dan vraagt Petrus aan die man: Hij dacht aan hun moeder, hoe hij aan haar hand meeliep naar de slagerij, waar pa dan aan het werk was met een jonge Willem aan zijn zij en waar pa moeder in het slachthok stiekem een kus op haar wang gaf. Honden hebben geen therapie nodig om hun gedrag te verbeteren. Antwoordt die Duitser "Nou, ik zag die Belg aan komen lopen met kokosnoten!! Hij schudde zijn hoofd. Hij haalde de bak van de molen en keek naar het maal­mechanisme daaronder.
Bejaarde kut jongesletjes Moedersex nl piercing kut
Grote borsten gratis privehuis belgie Meisje vingert haar kutje gratis seks mobiel